top of page
UZUPEŁNIENIE TEMATU RODY
A. CYPRKOWSKI, B. CHEŁCHOWSKI, C. GNATOWSKI, D. KOTOWSKI,
E. LISOWSKI, F. ŁUNIEWSKI, G. ROMAN, H. ROSOCHACKI, I. SIWKOWSKI
A. HISTORIA
RODU CYPRKOWSKICH
Protoplastą rodu Cyprkowskich, osiadłych w północno wschodniej części ziemi wiskiej był Cyprian z Roman z ziemi ciechanowskiej, który z bratem Mikołaj otrzymał w latach 1414 - 1425 od księcia mazowieckiego Janusza I przywilej na 20 włók ziemi położonych pomiędzy wsiami Słuczem i Kubra, a dokładniej Mroczkami i Cyprkami. Mikołaj na swojej części założył wieś Mikuty nazwaną tak od zdrobnienia jego imienia. Jego potomkowie przyjęli nazwisko Mikucki, pieczętując się herbem Ślepowron.Przy ujściu Kubry do Wissy Włodzimierz z Roman otrzymał Radziłowo Koło, a powyżej osiadł Mich z Godlewa (Michowo). Głębiej w pobliży Kubry Cyprian i Mikołaj z Roman z rodu Bujnów (Ślepowronów) dostali 20 włók. Cyprian osiadł na włókach nad Kubrą - stąd zwany był Cyprkiem z Kubry. W 1438 r. książę mazowiecki Władysława I odnowił przywilej przyznając 11,5 włóki z obowiązkiem służby łowieckiej dla księcia. Wieś nazwano Cyprkowem, ale przyjęła się nazwa Cyprki. W okresie późniejszym Cyprki połączono z sąsiednią wsią Chrzanowo Stare i powstała nazwa dwuczłonowa Chrzanowo-Cyprki. W 1491 r. Piotr syn Mikołaja z Cyprków nad Kubrą, kupił od księcia mazowieckiego Janusza II, 10 włók lasu zw. Rożyńsko i założył tu wieś Cyprki-Rożyńsko.
W 1783 r. w Cyprkach par. Grajewo na 6 działów wsi, 3 posiadał Glinka, 1 Rydzewscy, 2 Świderski.
Przykład linii genealogicznej rodziny Cyprkowskich, która zdaje się wymarła
- patrz tabela 1A
B. HISTORIA
RODU CHEŁCHOWSKICH
Gniazdo rodowe Chełchowskich osiadłych w ziemi wiskiej założyli Tomek z braćmi z Chełchów z ziemi ciechanowskiej. Przywilejem z 1439 r. otrzymali oni 20 włók u wierzchu rzeki Skrody wpadającej do Pisy, na których założyli wieś Chełchy. Poszedł od nich ród Chełchowskich h. Pobóg. Tomek już w 1426 r. otrzymał nadanie gdzieś nad Gręską dopływie Wissy, ale tu nie osiadł.
W 1642 r. w Chełchach par. Niedźwiadna mieszkały trzy rodziny Chełchowskich:
Andrzej i Anna,
Wojciech i Anna,
Adam i Anna
W 1697 r. Szymon Chełchowski z ziemi wiskiej podpisał elekcję Augusta II Mocnego. Heraldyk Seweryn Uruski w swoim herbarzu T.2 str. 159 Chełchowskim z ziemi wiskiej przypisuje herb Lubicz.
W 1783 r. w Chełchach par. Niedźwiadna na 36 działów do Chełchowskiego należało 6. Pozostałe działy posiadali: Bardzikowski 2, Brzoska 1, Czaplicki 3, Konopkowie 4, Mroczkowski 5, Romanowie 7, Szymanowski 8.
Po Janie, w 1781 r. dziedzicu wsi Chełchy, z żony Franciszki Bagińskiej syn Józef, dziedzic wsi Chełchy, wylegitymowany w Królestwie w 1841 r.
B1 LINIA PAWŁA CHEŁCHOWSKIEGO
Paweł Chełchowski w 1744 r. poślubił w Grabowie Mariannę Lipińską. Urodzony w ich małżeństwie syn Michał
- <1783 r. zawarł związek małżeński z Petronellą Brzoska. Urodzeni w ich małżeństwie w Chełchach synowie Jakub i Stanisław założyli rodziny w Chełchach.
B1-1 Jakub (1787-1822) s. Michała
- w 1817 r. poślubił w Grabowie Apolonię Bagińską (1799- ?), ur. w Gutach p. Grabowo, c. Teodora i Salomei z Grądzkich. Córka Jakuba i Apoloni, Marianna (1820- ?) w 1840 r. poślubiła w Grabowie Józefa Dzięgielewskiego (1814-1867), */+ w Milewie p. Niedźwiadna, s. Leona i Rozalii z Milewskich. Dzieci 6 ur. w Milewie.Wdowa po Jakubie, Apolonia w 1824 r. poślubiła w Niedźwiadnej Stanisława Dobrzyckiego ur. w 1796 r. w Bagińskich p. Grabowo s. Stefana i Zofii z Milewskich.
B1-2 Stanisław (1784-1849) s. Michała
trzy razy stawał na ślubnym kobiercu:
- w 1817 r. poślubił w Grabowie Marciannę Kiełczewską (1798-1833), ur. w Gutach Poddenkach p. Grabowo, c. Tomasza i Reginy z Grądzkich. Dzieci 6 ur. w Chełchach.
- z drugą żoną Marianną Chodnik (1794-1834) mógł pozostawać w związku małżeńskim max dwa lata (1833-1834).
- w 1834 r. poślubił w Niedźwiadnej Salomeę Milewską (1813- ?), ur. w Chełchach - m. Łucja Milewska z d. Roman. Dzieci 3 ur. w Chełchach.
B1-2.1Józefata (1826-1876) c. Stanisława
dwa razy stawała na ślubnym kobiercu:
- w 1848 r. poślubiła w Niedźwiadnej Mateusza Świderskiego (1826- ?), ur. w Golankach p. Grabowo, s. Jana i Bogumiły z Bagińskich. Dzieci 2 ur. w Chełchach.
- <1854 r. poślubiła Józefa Romana (1835-1880), */+ w Wiszowatych p. Grabowo, s. Adama i Ludwiki z Wiszowatych. Dzieci 7 ur. w Wiszowatych.
B1-2.2Rozalia (1830-1857) c. Stanisława
- <1853 r. poślubiła Stefana Dobrzyckiego (?). Dzieci 2 ur. w Chełchach. B1-2.3Teresa (1842-1914) c. Stanisława- w 1872 r. poślubiła w Niedźwiadnej Jana Choińskiego (1826-1892), */+ w Chełchach, s. Jakuba i Rozalii z Makowskich. Dzieci 3 ur. w Chełchach.
B1-2.4 Franciszek (1820-1873) s. Stanisława
B1-2.5Konstanty Jan (1824-1852) s. Stanisława
- patrz tabela 1-B1
C. HISTORIA
RODU GNATOWSKICH
W okresie zasiedlania ziemi wiskiej, przedstawiciele rodu Gnatów h. Łada pochodzący z ziemi zakroczymskiej dali tu początek dwóm wsiom:
- Gnaty (dziś Wagi; nazwa oboczna Wagi-Gnaty)
- Daćbogi (dziś nieistniejące)
Pierwsza wzmianka o Gnatowie pochodzi dopiero z 1471 r., kiedy to Piotr z Grabowa? sprzedał 9 włók w Gnatowie braciom Wojciechowi i Mikołajowi Konopkom. W 1512 r. Daćbóg Pomian Solistowski z Solistowa k. Rajgrodu prawnuk tego Piotra próbował włóki te odzyskać od Konopków. W 1476 r. część Gnatów posiadał Wojciech Mikuta piszący się z Gnatów h. Bujno. Jego część w 1478 r. przeszła do Świdrów-Dobrzycy. W XVI i XVII w. Gnatowo występowało jako dwie wsie, jedna w parafii Romany, a druga w parafii Grabowo. To drugie Gnatowo od XVII w. nosi nazwę Jadłówek.
W 1621 r. Gnatowscy mieszkali niedaleko w Łubianem. Ich osada mogła powstać między wsiami Rosochatem i Niecikami, w gaju zw. Bagniska, gdzie w 1424 r. Rzwieńscy z Ławska dostali 20 włók, lecz tu nie osiedlili się. W 1428 r. książę mazowiecki Janusz I dał 20 włók koło bagna Białe Błota i Rosochatego Piotrowi z Milewa i jego 4 synom, którzy w 1434 r. sprzedali 10 włók koło Rosochatego nad Białą Bielą bratu stryjecznemu Janowi z Milewa.
W latach 1720-1745 w Wąsoszu mieszkał Jakub Gnatowski ożeniony z Agnieszką Zielińską, gdzie */+ ich syn Andrzej. Drugim synem Jakuba i Agnieszki Gnatowskich mógł być Tomasz (? -1735) w którego małżeństwie z Dorotą o n.n. ur. się w Wąsoszu dwóch synów: Stefan (*1731) i Franciszek (*1734).
W 1783 r. gniazdo rodowe Gnatowskich, wieś Gnatowo w par. Romany było w posiadaniu:
Gardockiego 1/6, Mroczkowskiego 2/6, Smoleńskiej 2/6,
gdzie 1 cyfra oznacza ilość działów należąca do danej rodziny, a druga cyfra całkowitą ilość działów Gnatowa.
D. HISTORIA
RODU KOTOWSKICH
Gniazdem rodowym Kotowskich osiadłych w północno wschodniej części historycznego Mazowsza była zapewne nieistniejąca dziś wieś Kotowo (Koty, Mikuty-Kotowo), która mogła powstać około 1423 r. w sąsiedztwie Ławska, Świdrów Awissa, Łubianego i Kamieńskich. Pod nazwą Koty wzmiankowana była też w 1437 r. część pól Wąsosza. W 1451 r. Piotr i Mikołaj z Kotów zapłacili księciu za 5 włók w Kotach prope Lawsko. Pola Kotowa mogły wejść w grunta Ławska.
W 1475 r. wzmiankowany jest Mikołaj z Kotowa.
W 1497 r. na wyprawę wojenną wyruszył Włodek z Kotowa.
W 1512 r. wspomniany jest Piotr Kot z Łubianki.
W 1515 r. występuje Władysław de Mykuti Cothowo.
Na początku XVII w. Kotowscy mieszkali w Kacprowie koło Grajewa. W 1525 r. książę sprzedał w pobliżu Kacprowa, Mikołajowi i Wawrzyńcowi Rybińskim 7 włók przy brzegu rzeki Ełk obok Danowskich. Powstała tu wieś Rybno-Góra Łek, której część nabyli Kotowscy i nazwali Koty-Rybno. W 1611 r. mieszkał tu Mateusz Kotowski s. Piotra. Najbardziej znanym był Antoni Kotowski, mierniczy wiski, poseł na sejm w 1758 r.
W 1680 r. w Kotach p. Grajewo mieszkały dwie rodziny Kotowskich:
Mateusza i Doroty Kotowskich i Jakuba i Aleksandry Kotowskich.
W 1783 r. do Kotowskich należały 3 z 6 działów wsi Koty par. Grajewo. Pozostałe działy należały do Mazewskich 2, Rybińskiego 1.
W 1772 r. w księdze ślubów par. Grajewo odnotowano ślub Antoniego Kotowskiego i Anny Budnej. Osiedli w Kotach-Rybno, gdzie ur. się co najmniej 2 ich dzieci: Magdalena (*1773) i Karolina (+1781).
Rodzina. Herbarz szlachty polskiej.
Seweryn Uruski T.7 str.337
Kotowski h. Łada.
Piszą się z Kotowa, w ziemi wizkiej. Jakub, Jan, Mikołaj i Paweł, dziedzice Kotowa 1478 r. Jan i Borzym, synowie Pawła, 1520 r. Mikołaj i Paweł, synowie Bernarda, 1520 r. Bernard i Miłosław, synowie Przezdoma, 1521 r.; po Miłosławie synowie, Adam i Leonard, dziedzice na Kotowie 1537 roku. Zygmunt, syn Borzyma, dziedzic Kotowa Wielkiego, a Maciej i Piotr, dziedzice na Kotowie Małym 1579 roku.
Kotowski h. Puchała.
Podług Milewskiego piszą się z Kotów, w łomżyńskiem. Stanisław, syn Pawła, z synem Goliaszem, Jakób, Jan, Michał i Piotr, synowie Pawła, oraz Jakób i Wojciech, synowie Marcina, nabyli 1524 r. włókę lasu. Aleksander, syn Wojciecha, miał syna Jana, dziedzica na Kotach i Gutach 1695 roku (Mil.). Franciszek, dziedzic wsi Koty i Guty 1691 r., miał syna Mateusza, po którym z Doroty z Kulikowskiej syn Jan, burgrabia zambrowski 1787 r., sędzia ziemski łomżyński 1792 r.
Kotowski h. Trzaska.
Antoni, poseł na sejm 1758 r., miał syna Szymona, a ten syna Stanisława, dziedzica dóbr Dobrzyjałowo, w pow. augustowskim,wylegitymowanego w Królestwie 1837 r.
E. HISTORIA
RODU LISOWSKICH
Gniazda rodowe Lisowskich, wsie Lisy i Lisowo-Borowo, powstałe w północno wschodniej części historycznego Mazowsza założyli przybysze z Lisowa z ziemi płockiej.
Lisy założyli na 14 włókach Stanisław i Mikołaj, a Lisowo-Borowo założyli na 6 włókach Jakusz i Szczepan (wieś dziś nieistniejąca).
Otrzymali oni w 1421 r. od księcia mazowieckiego Janusza I, łącznie 20 włók w dwóch miejscach: u źródeł Dzierzbi (nadanie większe) i koło granicy Porytego i Krystyna Łoja (nadanie mniejsze). Lisowie przyjęli nazwisko Lisowscy h. Patrykozy (Półkozic). Słabo rozrodzeni, po paru wiekach w swoich wsiach wymarli. Drobną szlachtę w Lisach zastąpili w XVIII w. chłopi.
W 1783 r. Lisy w par. Romany były w posiadaniu Andrzeja Downarowicza – podstarościego i sędziego grodzkiego wiskiego, cześnika i wojskiego wiskiego, miecznika wiskiego, regenta i skarbnika wiskiego, konsyliarza konfederacji targowickiej ziemi wiskiej, starosty radziłowskiego.
F. HISTORIA
RODU ŁUNIEWSKICH
Łuniewscy h. Łukocz przyjęli nazwisko od wsi Łuniewo, w ziemi nurskiej, skąd niektórzy przenieśli się na Podlasie i do ziemi drohickiej, gdzie założyli kilka osad z nazwą Łuniewo.
Herbarz Uruskiego:
„Łukasz z Zalesia, syn Jakuba, wnuk Walentego, który w 1728 roku jako syn Jakuba nabył części Wiśniówka, legitymował się w Galicji Zachodniej 1803 roku, a Kazimierz-Józef z Zalesia, syn Piotra, wnuk Jakuba wylegitymowany w Galicji 1804 r.”
„Pochodzący po Walentym, dziedzicu wsi Wiśniówek, na Podlasiu 1728 r.: Stanisław, syn Kazimierza, z synem Julianem, Łukasz, dziedzic wsi Niećkowo, w pow. augustowskim i Benedykt, dziedzic Wiśniówka, synowie Jakuba, legitymowali się w Królestwie 1842 r.”
Urodzony w Wiśniówku par. Dąbrowa Łukasz Łuniewski (*1762) herbu Łukocz, jako s. Jakuba i Agaty z Sutkowskich, a wnuk Walentego i Zuzanny z Sutkowskich w ok. 1791 r. poślubił Dorotę z Grzymałów (*1765). W małżeństwie Łukasza i Doroty Łuniewskich ur. się co najmniej 4 ro dzieci:
- Konstancja ok. 1817 r. poślubiła Ignacego Eysmonta, s. Macieja i Wiktorii z Wołkowyskich.
- Franciszka (* - ?)
- Franciszek (1794-1858) ur. Strumiany pow. Kalwaria,
- Elżbieta (1805-1885) ur. par. Jabłonka, w 1835 r. poślubiła w Wąsoszu Andrzeja Łempickiego (1802-1871) ur. w Grozimach, s. Tadeusza i Franciszki z Grzybowskich, a wnuka Leona i Eleonory z Pomianów. Początkowo Andrzej był dzierżawcą folwarku Żrobki w par. Rajgród, z następnie folwarku rządowego w Kędziorowie.
Łukasz Łuniewski był dzierżawcą majątku Niećkowo, a po śmierci właściciela majątku Kajetana Świderskiego (+1836 r.) odkupił majątek od spadkobierców. Po Łukaszu majątek Niećkowo odziedziczył syn Franciszek, senator, który zmarł w Niećkowie w 1858 r. jako bezżenny. Majątek Niećkowo wszedł w posiadanie rodziny Bzurów.Na cmentarzu parafialnym w Wąsoszu znajduje się wspólny grób Łukasza Łuniewskiego, jego syna Franciszka Łuniewskiego i zięcia Andrzeja Łempickiego.
G. HISTORIA
RODU ROMANÓW
Około 1417 r. książę mazowiecki Janusz I dał powyżej źródeł rzeczki Słuczy, 40 włók z obu jej brzegami Zdzisławowi i Wojciechowi z Roman z parafii Krzynowłoga Mała (pow. przasnyski, ziemia ciechanowska). Wieś początkowo zwała się Słuczą, a póżniej Romany. Zdzisław z Arnoldem z Roman dostali jeszcze nad Słuczą kolejne 20 włók. W 1420 r. bracia Zdzisław i Wojciech fundowali w Romanach pierwszy na tych ziemiach kościół, a biskup płocki Jakub utworzył przy nim pierwszą parafię dla tej części ziemi wiskiej. Niestety książę Władysław I w 1435 r. nie potwierdził nadań księcia Janusza I i Zdzisław Roman otrzymał w swych dobrach jedynie wójtostwo dziedziczne z 6 włókami.
Wspomniani bracia Romanowie (rodzeni i stryjeczni) byli krewnymi Jaśka Romana, który jako mierniczy, w imieniu księcia wiskiego Janusza I wymierzał włóki ziemi nad Wissą. Za zasługi w kolonizacji ziem północno-wschodniego Mazowsza, otrzymał od księcia kilka nadań. Największe nadanie (100 włók) otrzymał wraz z braćmi Tyborem, Samsonem, Jakuszem i Mikołajem nad Skiejtowstokiem i Klimaszewnicą w dniu 29.01.1426 r. Jaśko na swojej części założył wsie Wąsosz i Kędziorowo. Na bazie dworu wybudowanego przez Jaśka w Wąsoszu powstanie póżniej zamek książęcy. Po lokacji przez księcia Władysława I miasta Wąsosz i włączeniu Kędziorowa do dóbr książęcych, Jaśko Roman za ziemię nad Wissą (30 włók) włączoną w posiadłości Wąsosza, oraz za Kędziorowo (20 włók), otrzymał od księcia Władysława I w dn. 27 II 1437 r. 40 włók zw. Glinki, gdzie się osiedlił. Stał się znaną postacią ziemi wiskiej zostając między innymi w latach 1439-1465 podsędkiem (zastępcą sędziego) ziemi wiskiej, a następnie w latach 1465 – 1467 sędzią wiskim. Glinki należały do potomków Jaśka do 1536 r. Od Jaśka Romana poszli Glińscy h. Ślepowron (Bujno).
Jasiek Roman z braćmi rodzonymi i stryjecznymi razem dostali 310 włók najlepszych gruntów, na których założyli 14 wsi. Poszło od nich 12 rodzin. Pieczętowali się herbem Bujno (Ślepowron).
W 1460 i 1463 r. jako właściciel wsi Romany wzmiankowany jest Marcin Łoś h. Dąbrowa.
W 1783 r. wieś Romany była w posiadaniu pisarza ziemskiego wizkiego i grodzkiego Antoniego Grądzkiego. Romanowie posiadali 9 na 66 działów wsi Wiszowate w par. Grabowo i 7 na 36 działów we wsi Chełchy w par. Niedźwiadna.
Przykład
linii genealogicznej:
G1 LINIA ANTONIEGO ROMANA
Antoni Roman (1764-1828) pozostawał w związku małżeńskim z Katarzyną z Konopków. Co najmniej 9 ich dzieci ur. się w Andrychach w par. Grabowo i w Chełchach w par. Niedźwiadna. Antoni zmarł w 1828 r. w Chełchach jako syn Stanisława i Marianny. Z analizy ksiąg metrykalnych wynika, że Antoni był raczej synem Stanisława i Doroty z Danowskich. Urodził się 1764 r. w Łękowie p. Grajewo. Rodzice Antoniego, Stanisław i Dorota związek małżeński zawarli w 1761 r. w Grajewie. Dorota zmarła w 1776 r., a Antoni w 1777 r. poślubił w Grajewie Katarzynę Pieńczykowską ur. w Łękowie.
Z dzieci Antoniego i Katarzyny z Konopków rodziny założyli
G1.1 Paweł (? -1817) s. Antoniego
- pozostawał w związku małżeńskim z Katarzyną Rakowską. Dzieci 3 ur. w Chełchach.
G.1.1.1
Łucja (? -1851) c. Pawła
- w 1819 r. poślubiła w Niedźwiadnej Wawrzyńca Milewskiego (1777- ?), ur. w Bzurach, s. Wojciecha i Anny z Milewskich. Dzieci 6 ur. w Gałązkach p. Niedźwiadna.
G.1.1.2
Karolina (?) c. Pawła
- w 1831 r. poślubiła w Niedźwiadnej Jana Nerkowskiego (?), s. Jana i Franciszki z Zabielskich. Jan poślubił Karolinę jako wdowiec po Cecylii Mierzejewskiej c. Stanisława i Marianny.
G1.2 Grzegorz (1806-1870) s. Antoniego
- patrz tabela 1-G1
G1.3 W małżeństwie Antoniego Romana i Katarzyny z Konopków mógł ur. się Michał Roman, który przed 1817 r. poślubił Rozalię Bleszyńską. Osiedli w Chełchach par. Niedźwiadna, gdzie ur. się co najmniej 5 ich dzieci. Rodziny założyli
G1.3.1
Julianna (1819- ?) c. Michała
- w 1844 r. poślubiła w Niedźwiadnej Konstantego Chełchowskiego (1824- ?), ur. w Chełchach, s. Stan. i Marcianny z Kiełczewskich. Dzieci b.d.
G1.3.2
Wojciech (1825-1884) s. Michała
- w 1848 r. poślubił w Niedźwiadnej Katarzynę Świderską (1823- ?), ur. w Chełchach, c. Antoniego i Karoliny z Truszkowskich. Dzieci 1 ur. w Chełchach.
G1.3.3
Jakub (1827-1890) s. Michała
- patrz tabela 2-G1
H. HISTORIA
RODU ROSOCHACKICH
Gniazdo rodowe Rosochackich osiadłych w ziemi wiskiej, wieś Rosochate zostało założone przed 1424 r. w pobliżu wsi Nieciki. Osiedlił się tu Grzegorz Rosochaty, być może krewny założycieli wspomnianych Niecik i pobliskiego Kurkowa. Potomkowie Grzegorza przyjęli nazwisko Rosochacki i pieczętowali się h. Luba (Lubicz). W 1492 r. ich przedstawiciel założył wieś Danówek nad rzeką Ełk.Ród Rosochackich wcześnie wymarł.
W 1581 r. Rosochate należało do Stanisława Dobrzyckiego i Wawrzyńca Ramota.
W 1783 r. gniazdo rodowe Rosochackich, wieś Rosochate w par. Romany było w posiadaniu: Dobrzyccy 1/6, Jaczyński 2/6, Szleszyński 3/6.
gdzie 1 cyfra oznacza ilość działów należąca do danej rodziny, a druga cyfra całkowitą ilość działów Rosochatego.
I. HISTORIA
RODU SIWKOWSKICH
Wieś Siwki, gniazdo rodowe Siwkowskich osiadłych w północno wschodniej części historycznego Mazowsza powstała przed 1437 r. w sąsiedztwie Kurkowa i Rosochatego.Założycielem wsi był niejaki Siwek, być może należący do rodu Kurzątków, którzy osiedli w sąsiedztwie w pierwszych latach kolonizacji. W 1447 r. wymierzono u niego 18 morgów nadmiarek. Potomkowie Siwka przyjęli nazwisko Siwkowski i pieczętowali się h. Awdaniec. W aktach metrykalnych Siwkowscy występują do pierwszej połowie XVIII:
Rosochate (wzm.1631, 1636 r.) Marcin i Katarzyna Siwkowscy
Zabiele (wzm.1645 r.) - Wojciech i Dorota Siwkowscy
Wąsosz (wzm. 1708 r.) - Jakub i Katarzyn Siwkowscy
Wąsosz (wzm. 1705, 1710 r.) Piotr i Agnieszka Siwkowscy
W „Regestrze Diecezjów” Fr. Czajkowskiego w 1783 r. Siwkowskich nie odnotowano w całym dekanacie wąsoskim. Na 10 działów wsi Siwki w par. Romany, 4 działy należały do Bronakowskiego, 1 do Grądzkiego, 2 do Kurzątkowskiego i 3 do Sokołowskiego.
bottom of page