Bagińscy vel Bagieńscy herbu Ślepowron (Bujno) osiadli w parafii wąsoskiej poszli od Samsona Romana, osadnika z ziemi ciechanowskiej. Samson był jednym z pięciu braci (Jasiek, Tyburcy, Samson, Jakub i Mikołaj), którzy otrzymali od księcia Janusza I podczas jego pobytu w dniu 29.01.1426 r. w Łomży razem 100 włók ziemi nad Wissą na prawie niemieckim. Samson na swoich 20 włókach leżących u źródeł rzeczki Klimaszewnicy założył wieś Bagno później zw. Bagienice. Jego potomkowie początkowo pisali się z Wąsosza, póżniej z Bagienic pieczętując się herbem Ślepowron (Bujno).
Tym samym herbem legitymowali się Bagińscy z Bagienic Dobrzyca w parafii Grabowo. Książę Janusz I w 1417 r. lub 1423 r. dał u źródeł rzeczki Dobrzycy (dopływie Skrody) koło Grabowa 10 włók Bartłomiejowi z Choczenia z ziemi dobrzyńskiej. Zapewne to on, jako Bartłomiej de Wierzch Dobrzyca, kupił w 1437 r. 10 włók w Danowie w pow. koleńskim i założył na nich wieś Bagienice, a więc tu nad Dobrzycą mógł być też założycielem na tych 10 włókach wsi Bagienice-Dobrzyca dziś Golanki w par. Grabowo.
Wdowa po Samsonie, Elżbieta z synami Stanisławem, Janem i Wojciechem otrzymali w 1436 r. od księcia Władysława I przywilej tylko na 10 włók, które wraz z siedliskiem leżały między częścią Tyburcego (pózniejsze Zalesie) a częścią Jakusza (póżniejsza część gruntów Wąsosza).
Bagińscy rozeszli się po całej Koronie i Litwie, ale głównie osiedli na Mazowszu.
 
Bagińscy byli też w posiadaniu części osady Skarżyno-Wąsosze założonej przed 1455 r. na 3 włókach ziemi pod miastem przez Skarżyńskich. W latach 1577 r. i 1581 r. podatek za część Skarżyno Wąsosze zapłacił Jan Bagiński, a  w latach 1626 r. i 1627 r. Mateusz Bagiński. W 1627 r. oddał swoją część nowo fundowanemu klasztorowi karmelitów trzewiczkowych w Wąsoszu.
 
Adam Bagiński
wojski ziemski łomżyński w 1632 r. podpisał elekcję króla Władysława IV Wazy. Rok później pod jego przewodnictwem wysłano z Polski do Królewca, do Prus Książęcych poselstwo, w celu uzyskania wsparcia finansowego na prowadzenie wojny z Rosją. Oprócz pieniędzy dla króla polskiego domagał się on kategorycznych wyjaśnień w sprawach podatkowych, obronnych i przestrzegania praw katolików w Prusach Książęcych. Pojawiając się na obradach sejmu pruskiego upominał posłów przed uchwalaniem uchwał naruszających zwierzchność króla polskiego nad Prusami Książęcymi. Należną sumę dla króla polskiego wywalczył, a jego postawa została postrzeżona przez mieszczan pruskich jako obrona ich praw przez króla polskiego przed ich naruszaniem przez elektora.
​
Wacław Bagiński (+1670)
sędzia ziemski wiski, dziedzic Bagienka w par. Tykocin, zrobił zapis Jezuitom za darmowe kształcenie jego potomków. Syn tegoż Wacława, Szymon, cześnik wiski pozostawił syna Jana. Ten w małżeństwie z  Anastazją Wroczyńską syna Kazimierza, a ten w małżeństwie z Anną Rutkowską dzieci: Wojciecha, Wincentego (dominikanin w woj. wileńskim 1760 r.), oraz Józefa (*1729 r.) i Mariannę (*1731 r.), urodzonych w Bagienku par. Tykocin.
​
Przedstawiciele rodu Bagińskich byli związani z urzędami m. Wąsosza i ziemskimi wiskimi:
- Jakub Bagiński wywodzący się z Bagienic Dobrzyca w latach 1536 – 1567 był wójtem wąsoskim, a w latach 1539-1547chorąży i podstarości wiski.
- Adam Bagiński od 1537 r.  był burmistrzem Wąsosza.
- Mateusz Bagiński (1732-1792) był komornikiem granicznym ziemi wiskiej. Zm. w Konieckach.
- Jan Bagiński dziedzic Lipnika s. Łukasza i Marianny z Okurowskich był burgrabią wąsoskim. Zm. w 1752 r. w Lipniku.
- Jacenty Bagiński (1734-1804), dziedzic części Lipnika, syn Jana i Barbary ze Świderskich, był komornikiem ziemskim
  wiskim. Zm. w Lipniku.
- Tomasz Bagiński – był komornikiem ziemskim wiskim.
​
W 1676 r. na 9 działów w Bagienicach
- 4 należały do Bagińskich, 2 do Świderskich, 2 do Rutkowskich, 1 do Konopki. Póżniej doszli Kielianowie, Łempiccy, Sulewscy.
W 1697 r. aż 5-ciu Bagińskich podpisało elekcję króla Augusta II Mocnego.
​
W 1784 r. wg. opracowania Franciszka Czajkowskiego REGESTR DIECEZJÓW w parafii Wąsosz, Bagińscy jako właściciele ziemscy mieszkali we wsiach:
 
                       Bagienice 1, Bzury 2, Grędy 3, Koniecki Kompskie 1, Koniecki Rostruszewo 1, Lipnik Szlachecki 1,
(liczby oznaczają ilość działów w danej wsi posiadanych przez Bagińskich).
 
 
Przykłady
linii
genealogicznych
 
A. LINIA ANTONIEGO BAGIŃSKIEGO
 
Antoni Bagiński w 1-ej połowie XVIII w. był dziedzicem części wsi Bagienice w par. Wąsosz. Dwa razy stawał na ślubnym kobiercu.
- w 1-szym związku z Katarzyną Wroczyńską (+1732). urodziły się dzieci: 
Marianna *1715, Józef *1717, Seweryn *1718, Wojciech *1721.
Po śmierci Katarzyny, poślubił
- w 1732 r. Mariannę Obrycką. W tym małżeństwie ur. się dzieci:
Franciszka *1732, Mikołaj *1735, Agnieszka *1739.
​
1. Mikołaj (1735-1785) s. Antoniego
dziedzic części Bagienic,  w małżeństwie z Małgorzatą z Godlewskich (1740-1792) doczekali się co najmniej 7-ga dzieci:
​
Julianny (1766-1821), Józefa (1768-1838), Magdaleny (1771-1841), Jana (1774-1850),
Marianny (1777- ?), Kazimierza (1780-1781), Ignacego (1783- ?).
 
1.1 Julianna c. Mikołaja
w 1789 r. poślubiła w Wąsoszu Mateusza Borawskiego ur. w Borawskie Awissa par. Radziłów. W ich małżeństwie ur. się i zm. w dzieciństwie w Borawskich co najmniej dwóch synów:
                                                                              Józef (+1798) i Łukasz (+1799)
Julianna zm. w Borawskie Awissa.
 
1.2 Józef s. Mikołaja
dziedzic dóbr Podliszewo w parafii rajgrodzkiej pozostawał w dwóch związkach małżeńskich:
- z Izabellą z Obryckich (1791-1824). Dzieci co najmniej 8-ro ur. we Dworze Podliszewo, z których syn Zenon (1816- ?) w małżeństwie z Rozalią z Dziekońskich zostali rodzicami:
Zygmunta (? - ?), Józefa (1842- ?), Marii (1843- ?).  
Zygmunt (? - ?) z dziadkiem Józefem wylegitymowali się w Królestwie w 1837 r.
 
- z Balbiną z Dobrzynieckich (1790-1863) ur. we Dworze Pęsy par. Rutki Kossaki, a zmarłą w Szczuczynie, c. Piotra i Zofii z Zagórskich. Ślub został zawarty w 1828 r. w Rutkach-Kossakach.
Józef i pierwsza żona zm. we Dworze Podliszewo.
 
1.3 Magdalena c. Mikołaja
dwa razy stawała na ślubnym kobiercu:
- w 1796 r. poślubiła w Wąsoszu Michała Godlewskiego (1760-1797), ur. w Godlewie. W Bagienicach zm. w 1814 r. ich 17 – letni syn Wojciech.
-w 1798 r. poślubiła w Wąsoszu Antoniego Sulewskiego (1772-1847) ur. w Sulewie Prusach, s. Krzysztofa i Zofii z Bagińskich. Dzieci: 7-ro ur. w Bagienicach.
 
1.4 Jan s. Mikołaja
- w 1799 r. poślubił w Burzynie Juliannę z Lipskich (1781-1853). W ich małżeństwa ur. się we wsi Czaple par. Słucz syn Józef (1805-1861). W 1835 r. poślubił on w Rajgrodzie Rozalię z Sawickich (!815- ?), c. Józefa i Katarzyny z Białkowskich. Józef zarządzał dobrami Podliszewo, Pace, Opartowo i Rydzewo. W Pacach ur. się syn Józefa i Rozalii, Adolf  (1840-1866), a w Opartowie Józef (1844-1845). Jan w 1837 r. wylegitymował się w Królestwie. Zmarł w Rajgrodzie.
 
1.5 Ignacy s. Mikołaja
pozostawał w związku małżeńskim z Marianną z Gajewskich. W 1813 r. w Wiznie ur. się ich syn Jan Niepomucen wylegitymowany w Królestwie w 1839 r. Była jeszcze córka Marianna, która w 1834 r. zawarła w Łomży związek małżeński z Janem Degentesch, s. Jana i Joanny z d. Reyss.
 
W/g najstarszych zachowanych ksiąg metrykalnych par. Wąsosz,
w latach 1700-1750 we wsi rodowej w Bagienice par. Wąsosz

(razem z rodziną Antoniego przedstawiona wyżej - linia A)
mieszkało co najmniej  9 rodzin o nazwisku Bagiński:
 
1. Bagiński Piotr i Helena o n.n.
Syn Piotra, Walerian (1703-1781) ur. się i zm. w Bagienicach. Pozostawał w związku małżeńskim z Marianną z Łempickich. Dzieci rodziły się w Łempicach i Bagienicach: 5.
 
2. Bagiński Jan i Aleksandra Godlewska.
Dwoje ich dzieci: Agnieszka *1705 i Teresa *1709 ur. się w Bagienicach. B.w.d.
 
3. Bagiński Jakub i Marianna Godlewska.
Troje ich dzieci: Anastazja *1709, Wojciech *1713, Anna *1717 ur. się w Bagienicach. B.w.d.
 
4. Bagiński Paweł i Anna Żmijewska.
Córka Magdalena *1712 ur. się w Bagienicach. B.w.d.