​

 ​

HISTORIA

RODU MOŚCICKICH

 

„Mościccy h. Ślepowron przybrali nazwisko od swego dziedzictwa wsi Mościsk w północnym Mazowszu; jedna ich gałąź już w XV wieku przesiedliła się na Podlasie,

 

 Rodzina Herbarz Szlachty Polskiej” T. XI Seweryn Uruski.

 

Józef Mościcki (1769-1843) syn mierniczego wąsoskiego Antoniego Mościckiego i Marianny z Modzelewskich (c. Kazimierza), przed 1800 r. poślubił Teklę z Kuczewskich (1776-1855) ur. w Chorzelech, c. Wojciecha i Ewy z Pajewskich. Józef i Tekla zmarli w Grądach Wielkich p. Jedwabne. W związku Józefa i Tekli Mościckich urodziło się w Grądach Wielkich co najmniej 7 – ro dzieci:

​

 *1801 r. Stefan, *1803 r. Ignacy, *1810 r. Anna, *1812 r. Stanisław, *1814 r. Karolina, *1816 r. Teodozja,  *1820 r. Julianna

  

1. Anna (1810-1872) c. Józefa

c. Józefa i Tekli Mościckich w 1826 r. poślubiła w Jedwabnem Jakuba Rogowskiego, s. Mateusza i Malgorzaty z Ramotowskich.  Dzieci 5 ur. w Rydzewie Pieniążek p. Słucz.

​

2. Julianna (1820-1888) c. Józefa

c. Józefa i Tekli Mościckich w 1842 r. poślubiła w Jedwabnem Mateusza Dąbrowskiego (1823-1898), ur. w Wagach p. Przytuły (+Rudniki p. Zawady), s. Bartłomieja i Marianny z Rogowskich. Dzieci 7 ur. w Wagach (6) i Rudnikach (1).

​

3. Stefan Mościcki (1801-1849) s. Józefa

 

s. Józefa i Tekli Mościckich, komornik przy Sądzie Okręgu Biebrzańskiego, dziedzic dóbr Wiązownica i Świdry, przed 1824 r.  poślubił Mariannę z Jaczyńskich (1799-1851). W ich związku ur. się w Jakach par. Słucz syn Apolinary (1825-1894). Stefan zm. w dniu 4.03.1849 r. w Świdrach. Po śmierci ojca, Apolinary już jako dziedzic dóbr Świdry i Wiązownica, wójt gminy Wiązownica, zam. w Świdrach, poślubił w dniu 14.10.1849 r. w Wąsoszu, dziedziczkę dóbr Dołęgi Elżbietę Dąbrowską (1830-1881) */+ w Warszawie, c. kapitana Wojsk Polskich Kajetana Dąbrowskiego i Katarzyny ze Szczuków dziedziców dóbr Dołęgi. Matka Apolinarego, Marianna zm. w 1851 r. w Dołęgach.

Do 1857 r. dzieci Apolinarego i Elżbiety rodziły się w Dołęgach par. Wąsosz, od 1858 r. w Wilamowie par. Romany:

 

Michalina (1850- ?), Aleksander (1851-1852), Stanisław (1851- ?), Leon (1853- ?),

Kajetan (1855-1933), Antoni (1857- ?), Marianna (1858- ?), Emilia (1862-1919)

​

Po upadku Powstania Styczniowego Mościccy nabyli majątek ziemski w Ławsku, skonfiskowany przez władze carskie rodzinie Woyczyńskich, w zemstwie za czynny udział w powstaniu  Stanisława Jana Woyczyńskiego, syna Jana i Józefy z Kisielnickich.

W dniu 14.03.1869 r. zm. w Ławsku Ignacy Mościcki, gdzie mieszkał w majątku bratanka Apolinarego. Przed zamążpójściem

w Ławsku mieszkały córki Apolinarego:

​

Michalina (1850-1901) – w 1875 r. poślubiła w Wąsoszu Bronisława Wasilewskiego (1839- ?), ur. w gub. kijowskiej, s. Aleksandra i Anastazji z Waryłowiczów. Co najmniej 3 ich dzieci założyło rodziny w Warszawie:

Aniela poślubiła w 1897 r. Mieczysława Straszewicza, s. Hieronima i Emilii z Morozewiczów.

Witold poślubił w 1913 r. Janinę Żeglińską, c. Jana i Antoniny z Świeszawskich.

Bronisława poślubiła Kazimierz Kraffta

 

Marianna (1858- ?) – w 1884 r. poślubiła w Warszawie Bogdana Stawiarskiego (1846- ?), ur. w Lubiejewie p. Ostrów Mazowiecka, s. Ignacego i Albiny ze Święckich. Dzieci  co najmniej 1 ur. w Kawęczynie p. Mikołajew (mazowieckie).

​

Emilia (1862-1919) – w 1889 r. poślubiła w Wąsoszu Lucjana Kleczkowskiego (1849-1916), ur. w Sosnowie, s. Franciszka i Natalii z Serkowskich. Emilia i Lucjan zmarli w Warszawie.

​

Apolinary Mościcki z wykształcenia inż. architekt, zajmował się handlem nieruchomościami w Warszawie. W dniu 29.09.1881 r. zm. w Warszawie jego żona Elżbieta. Spoczywa na cmentarzu powązkowskim ze swoją córką Michaliną Wasilewską. Wdowiec Apolinary Mościcki właściciel majątku Ławsk w dn. 30.10.1889 r. poślubił w Warszawie w kościele Św. Barbary Wandę Cecylię Wierusz-Kowalską (*1861) ur. w Suwałkach, c. notariusza Teofila i Teofili z Siewierskich. Apolinary Mościcki, wójt gminy, Sędzia Pokoju i radca Towarzystwa Kredytowego zmarł w dniu 18.12.1894 r. w Ławsku i ma swój pomnik na cmentarzu parafialnym w Wąsoszu (Opis pomnika - patrz pod zakładką Cmentarz). Wanda Mościcka, wdowa po Apolinarym w 1901 r. poślubiła w Warszawie Jana Weroczyna s. Antoniego i Kamili z Tymienieckich. Zmarła w Warszawie.

​

Po śmierci Apolinarego dziedzicem majątku w Ławski został jego syn Kajetan (1855-1933). Kształcił się w Warszawie. Po zdaniu matury w 1872 r. podjął studia na Wydziale Fizyczno-Matematycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Następnie studiował w Instytucie Inżynierii Komunikacyjnej w Petersburgu. W latach 1883-86 pracował przy budowie kolei Dęblińsko-Dąbrowskiej, w latach 1886-1889 był zastępcą dyrektora kolei Fabrycznej-Łódzkiej.

W 1889 r. mianowany został naczelnym inżynierem Warszawy i Naczelnikiem Wydziału Budowlanego magistratu warszawskiego. Dużo publikował w „Przeglądzie Technicznym”. W dniu 16.10.1897 r. zawarł w Warszawie związek małżeński z Janiną z Rychterów (*1878), */+ w Warszawie, c. Władysława i Lucyny z Retzerów. W małżeństwie Kajetana i Janiny Mościckich urodziło się dwoje dzieci:

​

Bohdan (1898-1966) i Lucyna (1900-1977).

 

W 1909 roku Kajetan Mościcki utracił wzrok. Mieszkając w Ławsku nadal był aktywny społecznie i naukowo, oraz zarządzał majątkiem. W 1910 r. kupił od Gustawa Chojnowskiego majątek Modzele – Bielino jako posag dla córki. Ta w 1920 r. odsprzedała ten majątek Hipolitowi Dziekońskiemu z Grabowa Sulim. Zmarł w Warszawie 19.10.1933 r. i został pochowany obok przedwcześnie zmarłej żony (+1900) w grobie rodzinnym na Powązkach.

Po śmierci Kajetana, majątek Ławsk odziedziczył syn Bohdan, od 1932 r. (ślub w Puchałach) małżonek Zofii z Korolców (1916-2011). W ich związku urodziły się dzieci:

 

Zbigniew (1935-2006), Jerzy (1939-2007), Krystyna (?).

 

W posiadaniu Mościckich Ławsk pozostawał do drugiej wojny światowej.

 

 4. Ignacy Mościcki (1804-1869) s. Józefa

 

 - ur. w Grądach Wielkich, s. Józefa i Tekli z Kuczewskich,  profesor Szkół Obwodowych (Publicznych) w Warszawie, w 1835 r. poślubił w Warszawie Alojzę Popławską (1800-1855) ur. w Gołowierzchach (+Grady Wielkie), c. Józefa i Tekli z Bystrzanowskich. W małżeństwie Ignacego i Alojzy urodziły się dzieci:

​

Antonina (*1838- ?) ur. Warszawa, Józefa (1840- ?) ur. Grądy Wielkie,

Jan Eliasz (1844-1917) ur. Gołowierzchy w gminie Krasuć w powiecie łukowskim.

 

- W 1862 r. Ignacy Mościcki zawarł w Poryte kolejny związek małżeński z wdową po Macieju Dąbrowskim, Karoliną z Mścichowskich (1812-1885), ur. w Gackie par. Białaszewo (+Danowo p. Wąsosz), c. Ignacego i Salomei z Mazewskich.

Syn Ignacego i Alojzy, Jan Eliasz Mościcki brał czynny udział w Powstaniu Styczniowym, służył w żandarmerii powstańczej. Po upadku powstania wyrokiem komisji wojenno – sądowej we Włodzimierzu skazany został na konfiskatę majątku i zesłanie (przebywał 8 lat). Dwa razy stawał na ślubnym kobiercu. Pierwsza żona Anna Niedźwiecka (1841-1895) ur. się w Brzeżnie p. Niedźwiadna, jako c. Ignacego i Barbary z Górskich. Zmarła w Boczkach p. Grajewo. Jan w 1901 r. poślubił w Grajewie Józefę Tur (1870- ?) ur. w Nakle, w Prusach Wschodnich, c. Józefa i Katarzyny z Wierskich. Zmarł 24.01.1917 r. w Wojdach par. rajgrodzkiej. Pośmiertnie zweryfikowany jako ppor. weteran.

Ignacy Mościcki zmarł 14.03.1869 r. w Ławsku, w majątku bratanka Apolinarego Mościckiego. Wdowa po Ignacym Karolina z Mścichowskich zmarła w 1885 r. w Danowie.

 

 5. Stanisław Mościcki (1812-1848) s. Józefa

 

s. Józefa i Tekli Mościckich, pozostając w związku małżeńskim z Wiktorią z Jaczyńskich (1813-1874) c. Franciszka i Marcianny z Popowskich, doczekali się co najmniej 6-ro dzieci ur. w Wiązownicy p. Słucz

​

Julian (1834- ?), Józefa (1837- ?), Marianna (1839- ?), Aleksander (1841- ?), Tekla (1843- ?), Antoni (1846- ?)

​​

5.1 Julian Mościcki (*1834) s. Stanisława

i Julianna z Pieńkowskich (*1833) c. Jana i Małgorzaty z Filipkowskich, doczekali się co najmniej czworo dzieci:

​

Adelajda (*1856), Aleksander (*1859), Bolesław (*1862), Władysław (*1864),

​

5.2 Antoni Mościcki (1846- ?) s. Stanisława

- w 1865 r. poślubił w Burzynie Stanisławę z Bukowskich (1845-1881) c. Tomasza i Marianny z Dąbrowskich. W ich małżeństwie urodziły się dzieci:

​

Feliks (1866-1868), Marianna (1869- ?), Stanisław (1870-1872), Józef (1872- ?),

Antoni (1873- ?), Waleria (1876- ?) urodziły się w Grądach Wielkich,

a Kazimierz (1879-1881) w Wojdach par. Rajgród

​

Stanisława Mościcka ż. Antoniego zm. w 1881 r. w Wojdach, a Antoni poślubił Kazimierę z Niedźwieckich (1857- ?) ur. w Kurkach par. Grajewo, c. Adama i Emilii z Jagielskich. Wszystkie dzieci (11-ro) z tego związku rodzą się w Wojdach:

​

Stefania (1884-1890), Zofia (1886-1886), Czesław (1887-1889), Konrad (1888-1889),

Wanda (1890-1890), Regina 1891- ?), Janina (1893-1899), Halina (1894-1966),

Wacław (1896-?), Zygmunt (1897- ?), Henryka (1899-1900).

​

5.2.1 Marianna (1869- ?) poślubiła Edwarda Niedźwieckiego (1854- ?). Dzieci 4 ur. w Kroszewie i 2 w Lepiankach p. Rajgród.

 

5.2.2 Waleria (1876-1914) w 1898 r. poślubiła w Rajgrodzie Franciszka Rogowskiego (1850- ?), ur. w Supach p. Przytuły, s. Stanisława i Franciszki z Rydzewskich. Dzieci 1 ur. w Łomży.

 

5.2.3 Regina (1891- ?) w 1914 r. poślubiła w Warszawie Józefa Kosmaczewskiego (1893- ?), ur. w Ostrowi tejże parafii, s. Kazimierza i Florentyny z Zarębów.

​

5.2.4 Halina (1894- ?) lekarz stomatolog poślubiła w dn.7.12.1920 r. Marcelego Porowskiego (*1894) absolwenta Wydziału

Ekonomicznego Politechniki w Petersburgu. W okresie międzywojennym Marceli pracował w Warszawie jako samorządowiec. Przed 1939 r. był dwukrotnie odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. W okresie okupacji został działaczem konspiracyjnym (ps. „Sowa”, „Mazowiecki”, „Wolski”), a w okresie Powstania Warszawskiego 31- szym prezydentem Warszawy (5.08.1944-2.10.1944).

Po wojnie powrócił do pracy w administracji, był m.in. naczelnikiem wydziału i wicedyrektorem Departamentu Samorządu w Ministerstwie Administracji Publicznej. Następnie zawodowo był stopniowo degradowany, aż do zwolnienia z pracy i aresztowania w1951r. pod zarzutem popełnienia zbrodni kolaboracji i ludobójstwa na stanowisku delegata rządu na m. st. Warszawę w czasie wojny. Dnia 10.02.1953 r. został skazany na karę śmierci. W maju 1956 został zwolniony z więzienia, rok później zrehabilitowany. Zmarł 20/21.10.1963 r. w Warszawie. W 2010 r. Marceli Porowski został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Halina Emilia z Mościckich w małżeństwie z Marcelim Porowskim zostali rodzicami dwóch synów:

 

 Witold (ur. 1922), mgr. inżynier mechanik

 Stanisław (ur. 1925), dr. medycyny.

 

 5.2.5 Wacław (1896- ?) s. Antoniego,

od 1920 r. mąż Haliny ze Skarżyńskich (1900- ?), c. Bronisława i Bronisławy z Włodkowskich odziedziczył po rodzicach majątek ziemski Wojdy (370 mórg).​​​

​

5.2.6 Zygmunt (*1899- ?) s. Antoniego

w 1921 r. poślubił w Rajgrodzie Marię Rogowską (1900- ?) ur. w Łomży, c. Franciszka i Walerii z Mościckich

​

5.3 Józefa (1837-1891) c. Stanisława

- w 1854 r. poślubiła w Jedwabnem Baltazara Pieńkowskiego (1827-1898), s. Jana i Małgorzaty z Filipkowskich. Dzieci 2 ur. w Pieńkach p. Dobrzyjałowo. Józefa i Baltazar zmarli w Pieńkach.

​

5.4 Augustyna (1842- ?) c. Stanisława

​dwa razy stawała na ślubnym kobiercu:

- w 1861 r. poślubiła w Jedwabnem Walentego Męczkowskiego (1839-1874), s. Daniela i Marianny ze Skrodzkich. Dzieci 4 ur. w Kamiankach p. Burzyn.

- w 1875 r. poślubiła w Burzynie Hipolita Rutkowskiego (1847-1904) */+ w Kamiankach. Dzieci 7 ur. w Kamiankach.

​

6. Karolina (1814- ?) c. Józefa

​

trzy razy stawała na ślubnym kobiercu:

- w 1836 r. poślubiła w Jedwabnem Ignacego Jałbrzykowskiego (? -1844). Dzieci 5 ur. w Samborach p. Wizna i w Wiżnie.

- w 1846 r. poślubiła w Jedwabnem Józefa Kłodnickiego (? -1861). Zmarł w Łomży.

- w 1864 r. poślubiła w Rajgrodzie Kazimierz Piotrowskiego (1808-1869), */+ w Źrobkach p. Rajgród, s. Jakuba i Marianny z Szymanowskich.

​

7. Teodozja (1818-1895) c. Józefa

​

- w 1837 r. poślubiła w Jedwabnem Karola Pieniążka, s. Michała i Marianny z Lempickich. Dzieci 6 ur. w Wiązownicy i 5 ur. w Przestrzelach. Teodozja zmarła w Klukowie p. Kuczyn jako wdowa po Karolu.

​

​

​